வானம்

நட்சத்திர நினைவுகள்  ஏந்தி

நன்கொடையாய் மழைத்தூவும்

பேரண்டத்தின் போர்வையாய்

பூவுலகின் விண்தேவதையாய்

அடர்ந்த காடாய், அழகிய ஒளியாய்

வியப்பின் விளிம்பாய்  விரிந்து கிடக்கும்

வாணழகே ! விண்சித்திரமே !

நீ அப்படி என்னதான் சாதித்துவிட்டாய் ?

எவருமே உன்னை அன்னார்ந்தே பார்க்கும் அளவிற்கு,

உன்னழகை பாடியவன் காதல் கவிஞராகினான்,

உன்னை பக்தியுடன் பற்றியவன் கடுவெளி சித்தராகினான்,

உன்னை  விளக்க முயன்றவன் விஞ்ஞானியாகினான்.

நீல போர்வைக்குள் நிறைந்திருக்கும் அற்புதமே !

உன் கடல்காதலன் உனைச்சேர ஏங்கி ஆவியாவதும் ,

அதைத்தாங்காது உன் கண்கள் கண்ணீர் மழை பொழிவதும்,

அடடா! உங்கள் துய்யக் காதலில் எங்கள் மெய் சிலிர்க்கிறது

அவன் எய்தும் அன்பால்தான்  உன் ஆனந்த சிரிப்பு

எழுவண்ண வில்லாய் வளைகிறதோ !

தொலைவில் நிகழ்ந்தாலும் உங்கள் தூய அன்பு வாழட்டும்

அதில் எங்கள் வாழ்வு நிலைக்கட்டும்.